حق الناس فقط پول نیست //تهمت؛غیبت؛آبرو بردن؛زخم زبان؛ایجاد فتنه واختلاف ؛ دل شکستن؛سو استفاده از موقعیت و قدرت به منظورضربه زدن به مظلوم و...... نتیجه اینکه سیصدو شصت و پنج روز سال رو جوری زندگی کنید که مجبور نشید تو سه شب بخواهید حلایت بگیرید ..... + نوشته شده در  پنجشنبه هفتم دی ۱۴۰۲ساعت ۶:۱ ق.ظ&nbsp توسط حاج احمد کمیجانی  | 

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایینروم جز به همان ره که توام راه نماییهمه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویمهمه توحید تو گویم که به توحید سزاییتو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداریاحد بی زن و جفتی ملک کامروایینه نیازت به ولادت نه به فرزندت حاجتتو جلیل الجبروتی تو نصیر الامراییتو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمیتو نمایندهٔ فضلی تو سزاوار ثناییبری از رنج و گدازی بری از درد و نیازیبری از بیم و امیدی بری از چون و چراییبری از خوردن و خفتن بری از شرک و شبیهیبری از صورت و رنگی بری از عیب و خطایینتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجینتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایینبد این خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشینه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزاییهمه عزی و جلالی همه علمی و یقینیهمه نوری و سروری همه جودی و جزاییهمه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشیهمه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزاییاحد لیس کمثله صمد لیس له ضدلمن الملک تو گویی که مر آن را تو سزاییلب و دندان سنایی همه توحید تو گویدمگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی(سنایی) + نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین ۱۴۰۲ساعت ۷:۲۲ ق.ظ&nbsp توسط حاج احمد کمیجانی  | 

ترسم که اشک در غمِ ما پردهدر شودوین رازِ سر به مُهر به عالَم سَمَر شودگویند سنگ لَعل شود در مَقامِ صبرآری شود، ولیک به خونِ جگر شودخواهم شدن به میکده گریان و دادخواهکز دستِ غم خلاصِ من آن جا مگر شوداز هر کرانه تیرِ دعا کردهام روانباشد کز آن میانه یکی کارگر شودای جان حدیثِ ما بَرِ دلدار بازگولیکن چنان مگو که صبا را خبر شوداز کیمیایِ مِهر تو زر گشت رویِ منآری به یُمْنِ لطفِ شما خاک زر شوددر تنگنایِ حیرتم از نخوت رقیبیا رب مباد آن که گدا معتبر شودبس نکته غیرِ حُسن بِباید که تا کسیمقبولِ طبعِ مردم صاحب نظر شوداین سرکشی که کنگره کاخِ وصل راستسرها بر آستانهٔ او خاک در شودحافظ چو نافهٔ سرِ زلفش به دستِ توستدم درکش ار نه بادِ صبا را خبر شود(غزلیات حافظ) + نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم فروردین ۱۴۰۲ساعت ۷:۵۵ ق.ظ&nbsp توسط حاج احمد کمیجانی  | 

گرگی استخوانی در گلویش گیر کرده بود، بدنبال کسی می گشت که آن را در آورد تا به لک لک رسید و از او درخواست کرد تا او را نجات دهد و در مقابل گرگ مزدی به لک لک بدهد.لک لک منقارش را داخل دهان گرگ کرد و استخوان را درآورد و طلب پاداش کرد.گرگ به او گفت همین که سرت را سالم از دهانم بیرون آوردی برات کافی است.وقتی به فرد نالایقی خدمت می کنی تنها انتظارت این باشد که گزندی از او نبینیگاهی اشتباهمان در زندگی این است که به برخی آدم ها جایگاهی می بخشیم که هرگز لیاقت آن را ندارند!این روزها بعضی ها اصل و اسب را با هم می برند.و اینگونه است ؛ دنیا پر از تباهیست نه به خاطر وجود آدمهای بد ؛بلکه بخاطر سکوت آدمهای خوب .....در مورد بعضی آدمها این قضیه صادقه واین شعر که :آدمی را امید است به خیر کسان� مرا به خیر تو امید نیست؛ شر مرسان + نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ساعت ۸:۱۱ ق.ظ&nbsp توسط حاج احمد کمیجانی  |